رابطه عزاداری با آرامش روانی

نویسندگان

1 دانش‌‌پژوه کارشناسی روان‌‌شناسی و معارف اسلامی از افغانستان، مجتمع آموزش عالی بنت‌‌الهدی، جامعه‌‌المصطفی (ص) العالمیه، قم، ایران.

2 مدرس گروه علمی–تربیتی روان‌‌شناسی و معارف اسلامی، مجتمع آموزش عالی بنت‌‌الهدی، جامعه‌‌المصطفی (ص) العالمیه، قم، ایران.

چکیده

یکی از مهمترین نیازهای بشر دست یافتن به آرامش روحی و روانی است. آرامش واقعی تنها با یاد خدا میسر است و بالاترین مرتبه یاد خداست. این آرامش با توسل به ائمه و عزاداری برای آنها حاصل می‌شود. عزاداری نوعی واکنش به احساسات و هیجان‌های درونی انسان است که بر ابعاد روانی و معنوی تأثیر می‌گذارد. ابتدایی‌ترین تأثیر عزاداری به‌‌ویژه گریه کردن بر امور معنوی باعث ایجاد آرامش می‌شود. انسان بعد از عزاداری کردن در اثر تخلیه شدن فشارهای درونی احساس خوشایند و یک سبکی و آرامش برایش پدید می‌آید و همچنین باعث تقویت انگیزه فرد می‌شود. از سوی دیگر سبب پاک شدن گناهان انسان و نزول رحمت خداونده شده و به انسان در دفع برخی رذائل اخلاقی و کسب برخی از فضیلت‌ها کمک می‌کند و سرانجام انسان را در رسیدن به قرب الهی یاری می‌کند. مقاله حاضر درصدد پاسخ به این است که چگونه می‌توان با عزاداری آرامش یافت. مقاله حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای گردآوری شده است. یافته‌‌های پژوهش حاضر نشان می‌‌دهد که ارائه راهکارهایی مانند عزاداری بر اهل بیت و گریه کردن، تأثیر بسزایی در آرامش روان انسان دارد و در نتیجه افرادی که ایمان بالایی دارند آرامش روان و سلامت روان بیشتری دارند.

کلیدواژه‌ها